Tempest درباره رهایی از روایتهایی است که دیگران در ذهن انسان کاشتهاند. راوی از مخاطب میخواهد «داستانهایی رو که در ذهنش کاشتهان بیرون بریزد» و برای شکوهی تازه آماده شود. تصویر «دور خودت میچرخی و در وضعیتی ثابت گرفتار شدی» توصیف چرخهای بیپایان است که انسان را در جا میزند و آرزوی «از درون تکهتکه شدن» راهی برای شکستن این چرخه و تولد دوباره است. Tempest (طوفان) استعارهای از تحولی است که باید از درون آغاز شود. تکرار «از درون» در پایان، بر ماهیت درونی این دگرگونی تأکید میکند و ساختار طولانی و پرفرازونشیب ترک، همان طوفان درونی را بازسازی میکند.
هنرمندDeftonesاندازه متن
به دلخواه تغییر دهید
متن اصلی