

9
آلبوم
102
قطعه
آلبومهای منتشرشده و آثار شاخص این هنرمند را مرور کنید.
فهرست آهنگها را مرور کنید و به صفحه اختصاصی هر قطعه بروید.
Adrenaline
Adrenaline
Adrenaline
Adrenaline
Adrenaline
Adrenaline
Adrenaline
Adrenaline
Adrenaline
Adrenaline
Adrenaline
Around the Fur
Around the Fur
Around the Fur
Around the Fur
Around the Fur
Around the Fur
Around the Fur
Around the Fur
Around the Furنمایش 20 از 102 قطعه
اطلاعات بیشتر دربارهٔ مسیر هنری و آثار Deftones
Deftones یکی از تأثیرگذارترین گروههای موسیقی آلترناتیو متال است که با ترکیب ریفهای سنگین گیتار، فضاسازیهای تاریک، ملودیهای احساسی و عناصر موسیقی تجربی، صدایی کاملاً متمایز در دنیای راک و متال ایجاد کرده است. این گروه آمریکایی که در سال 1988 در شهر ساکرامنتو شکل گرفت، از نخستین سالهای فعالیت خود بهعنوان یکی از نامهای مهم موج نو موسیقی متال شناخته شد. با این حال، Deftones برخلاف بسیاری از گروههای همدوره خود، هیچگاه به یک سبک مشخص محدود نماند و در طول فعالیتش بارها مرزهای موسیقی سنگین را گسترش داد.
آهنگهایی مانند My Own Summer (Shove It)، Be Quiet and Drive (Far Away)، Change (In the House of Flies)، Digital Bath، Minerva، Diamond Eyes، Sextape و Rosemary نمونههایی از توانایی این گروه در ایجاد تعادل میان سنگینی، ملودی و فضای صوتی هستند. موسیقی Deftones میتواند در یک لحظه با ریفهای خشن و درامهای کوبنده شنونده را تحت فشار قرار دهد و چند لحظه بعد با گیتارهای شناور، آوازهای آرام و فضایی تقریباً رؤیایی او را وارد دنیایی کاملاً متفاوت کند.
Deftones معمولاً در دسته گروههای Alternative Metal قرار میگیرد و در سالهای ابتدایی فعالیتش ارتباط نزدیکی با جریان Nu Metal داشت. با این حال، موسیقی گروه بهمرور از قالبهای رایج نیو متال فاصله گرفت و عناصری از Shoegaze، Post-Metal، Dream Pop، Experimental Rock و موسیقی الکترونیک را وارد ساختار آهنگهای خود کرد. همین ویژگی باعث شده است که Deftones در مقایسه با بسیاری از گروههای همنسل خود، هویت هنری مستقلتری داشته باشد.
در این صفحه میتوانید دانلود آهنگ های Deftones را دنبال کنید، با آلبومهای استودیویی گروه آشنا شوید، تاریخچه شکلگیری آن را بخوانید و مهمترین قطعات و دورههای هنری این گروه را بشناسید.
داستان Deftones در اواخر دهه 1980 و در شهر ساکرامنتو ایالت کالیفرنیا آغاز شد. در آن زمان Chino Moreno، Stephen Carpenter و Abe Cunningham که در دوران نوجوانی با یکدیگر آشنا شده بودند، علاقه مشترکی به موسیقی سنگین و گروههای راک و متال داشتند. آنها تصمیم گرفتند گروهی تشکیل دهند که بتواند ترکیبی از انرژی موسیقی متال، ساختارهای آلترناتیو و ایدههای شخصی خودشان را ارائه کند.
Stephen Carpenter گیتار مینواخت، Abe Cunningham پشت درامز قرار میگرفت و Chino Moreno وظیفه خوانندگی را بر عهده داشت. گروه در سالهای ابتدایی با تغییراتی در ترکیب اعضا، بهویژه در بخش گیتار بیس، روبهرو شد. در نهایت Chi Cheng به گروه پیوست و ترکیب اصلی Deftones در مسیر ضبط نخستین آثار رسمی خود قرار گرفت.
اعضای گروه در ابتدای فعالیت، تحت تأثیر طیف گستردهای از موسیقی قرار داشتند. موسیقی Heavy Metal، Hardcore Punk، Alternative Rock و آثار گروههایی مانند Metallica، Faith No More و گروههای آلترناتیو آن دوران در شکلگیری صدای اولیه Deftones نقش داشتند. با وجود این تأثیرات، گروه بهتدریج توانست ترکیبی شخصی از ریفهای سنگین، ریتمهای غیرمعمول و ملودیهای متفاوت ایجاد کند.
Deftones در سالهای ابتدایی فعالیت خود بهصورت مداوم در کالیفرنیا اجرا میکرد. اجراهای زنده و ارتباط با مخاطبان موسیقی زیرزمینی به آنها کمک کرد تا پیش از انتشار نخستین آلبوم، طرفداران وفاداری به دست آورند. گروه با ضبط دموهای اولیه توانست توجه شرکت Maverick Records را جلب کند و در نهایت قرارداد ضبط آلبوم دریافت کرد.
در سال 1995، Deftones نخستین آلبوم استودیویی خود با نام Adrenaline را منتشر کرد. این آلبوم نقطه شروع رسمی مسیر حرفهای گروه بود و صدایی خشن، پرانرژی و نسبتاً خام داشت.
Adrenaline از ریفهای سنگین، گیتارهای کوک پایین، درامهای قدرتمند و اجرای پرتنش Chino Moreno تشکیل شده است. در این اثر میتوان تأثیر موسیقی Hardcore و Alternative Metal را بهوضوح شنید. با این حال، حتی در نخستین آلبوم نیز نشانههایی از علاقه گروه به تغییرات ریتمیک، ملودیهای غیرمعمول و ایجاد تضاد میان بخشهای مختلف آهنگها وجود دارد.
قطعاتی مانند Bored، 7 Words، Engine No. 9، Root و Birthmark از نمونههای مهم صدای اولیه گروه هستند.
Adrenaline در زمان انتشار به موفقیت فوری و گستردهای دست پیدا نکرد، اما تورهای متعدد و اجراهای پرانرژی باعث شدند نام Deftones بهتدریج در میان طرفداران موسیقی سنگین شناخته شود. این آلبوم پایهای برای پیشرفت گروه در سالهای بعد بود.
در سال 1997، Deftones دومین آلبوم استودیویی خود با نام Around the Fur را منتشر کرد. این آلبوم نسبت به Adrenaline از نظر تولید، ساختار آهنگها و تنوع موسیقایی پیشرفت قابل توجهی داشت.
Around the Fur همچنان صدایی سنگین و تهاجمی دارد، اما گروه در این اثر توجه بیشتری به فضاسازی، ملودی و تغییر شدت موسیقی نشان میدهد. در بسیاری از قطعات، گیتارهای سنگین با بخشهای آرامتر ترکیب میشوند و همین تضاد به یکی از ویژگیهای مهم موسیقی Deftones تبدیل میشود.
دو قطعه My Own Summer (Shove It) و Be Quiet and Drive (Far Away) از مهمترین آثار این آلبوم هستند. My Own Summer با ریف سنگین و ریتم خاص خود به یکی از شناختهشدهترین آهنگهای گروه تبدیل شد. در مقابل، Be Quiet and Drive با ترکیب گیتارهای سنگین، ملودیهای احساسی و فضایی گستردهتر، جنبه متفاوتی از موسیقی Deftones را نشان میدهد.
قطعات Around the Fur، Lhabia، Mascara، Rickets، Lotion، Dai the Flu، Head Up و MX نیز بخشهای دیگری از هویت موسیقایی این آلبوم را شکل میدهند.
Around the Fur جایگاه Deftones را در موج آلترناتیو متال و نیو متال تقویت کرد. گروه در این دوره توانست مخاطبان بیشتری جذب کند و از یک گروه فعال در فضای موسیقی زیرزمینی به یکی از نامهای مهم موسیقی سنگین اواخر دهه 1990 تبدیل شود.
در سال 2000، Deftones سومین آلبوم استودیویی خود با نام White Pony را منتشر کرد. این آلبوم یکی از مهمترین نقاط عطف تاریخ گروه محسوب میشود و بسیاری از منتقدان و طرفداران آن را یکی از بهترین آثار Deftones میدانند.
White Pony نشان داد که گروه قصد ندارد صرفاً مسیر دو آلبوم قبلی را ادامه دهد. در این اثر، موسیقی Deftones پیچیدهتر، فضاییتر و تجربیتر شده است. ریفهای سنگین همچنان حضور دارند، اما در کنار آنها از بافتهای صوتی لایهلایه، گیتارهای اتمسفریک، عناصر الکترونیک و آوازهای ملودیکتر استفاده شده است.
قطعه Change (In the House of Flies) یکی از مشهورترین آثار گروه است. این آهنگ با فضایی آرام، تاریک و تدریجاً سنگینشونده، نمونهای عالی از توانایی Deftones در ساخت موسیقی احساسی و در عین حال سنگین است.
از دیگر قطعات مهم این آلبوم میتوان به Digital Bath، Knife Prty، Elite، Passenger، Korea، Feiticeira، RX Queen، Street Carp، Teenager و Pink Maggit اشاره کرد.
White Pony از نظر تجاری نیز موفقیت بزرگی برای گروه بود و جایگاه آنها را در موسیقی آلترناتیو متال تثبیت کرد. قطعه Elite در مراسم Grammy سال 2001 جایزه بهترین اجرای متال را دریافت کرد. این موفقیت نشان داد Deftones توانسته است در کنار حفظ هویت سنگین خود، به یک گروه خلاق و تأثیرگذار در موسیقی جریان اصلی تبدیل شود.
اهمیت White Pony فقط در محبوبیت قطعات آن نیست. این آلبوم نقطهای بود که Deftones را از بسیاری از گروههای همدوره خود متمایز کرد. در حالی که بخشی از گروههای نیو متال همچنان بر ریفهای کوبنده و ساختارهای مستقیم تمرکز داشتند، Deftones به سمت موسیقی چندلایه، احساسی و تجربی حرکت کرد.
در سال 2003، گروه چهارمین آلبوم استودیویی خود را با نام Deftones منتشر کرد. این آلبوم که با نام Self-Titled نیز شناخته میشود، ادامه مسیر تجربی White Pony بود، اما در بسیاری از قطعات فضای سنگینتر و تهاجمیتری داشت.
Deftones در این آلبوم از ترکیب ریفهای قدرتمند، ساختارهای غیرمعمول و فضاسازیهای تاریک استفاده میکند. صدای گیتار Stephen Carpenter در کنار درامهای پویا و اجرای متنوع Chino Moreno، هویت اصلی این اثر را شکل میدهد.
قطعه Minerva یکی از شناختهشدهترین آهنگهای این آلبوم است. این قطعه با گیتارهای دیستورشنشده اما فضایی و ملودی قدرتمند خود، یکی از نمونههای برجسته ترکیب زیبایی و سنگینی در موسیقی Deftones محسوب میشود.
Hexagram در نقطه مقابل Minerva قرار میگیرد و با اجرای خشن و ریتم پرتنش خود، جنبه تهاجمیتر گروه را نشان میدهد. Needles and Pins، Bloody Cape، Deathblow، Battle-axe، When Girls Telephone Boys، Lucky You، Anniversary of an Uninteresting Event و Moana نیز از قطعات این مجموعه هستند.
آلبوم Deftones در مقایسه با White Pony ساختاری منسجمتر و در برخی لحظات خشنتر دارد. با این حال، گروه همچنان از قرار گرفتن در چارچوبهای متداول موسیقی متال فاصله میگیرد و به دنبال تجربههای تازه در آهنگسازی است.
در سال 2006، Deftones پنجمین آلبوم استودیویی خود با نام Saturday Night Wrist را منتشر کرد. این آلبوم در دورهای ساخته شد که گروه با مشکلات شخصی، اختلافات داخلی و دشواریهای مربوط به فرایند تولید روبهرو بود.
Saturday Night Wrist از نظر موسیقایی یکی از متنوعترین آثار Deftones است. در این آلبوم، موسیقی گروه بیش از گذشته به سمت فضاهای اتمسفریک، ملودیهای شناور و ساختارهای تجربی حرکت میکند. عناصر الکترونیک و بافتهای صوتی متفاوت نیز نقش مهمتری در تنظیم قطعات دارند.
Hole in the Earth یکی از قطعات مهم این آلبوم است که با ملودی بهیادماندنی و فضای احساسی خود شناخته میشود. Cherry Waves نیز از محبوبترین آثار گروه در میان طرفداران است و نمونهای از علاقه Deftones به ترکیب موسیقی سنگین با فضاسازیهای نزدیک به Shoegaze محسوب میشود.
از دیگر قطعات این آلبوم میتوان به Beware، Rapture، Mein، Kimdracula، Combat، Rats!Rats!Rats!، Pink Cellphone، Riviere و U,U,D,D,L,R,L,R,A,B,Select,Start اشاره کرد.
Saturday Night Wrist شاید به اندازه White Pony یا Around the Fur یکپارچه و تأثیرگذار نباشد، اما اهمیت آن در نشان دادن مسیرهای تازهای است که گروه در حال تجربه آنها بود. این آلبوم از نظر فضای موسیقایی، یکی از نقاط اتصال میان آثار قدیمیتر و دوره جدید Deftones محسوب میشود.
در سال 2008، زمانی که Deftones روی آلبوم بعدی خود با نام Eros کار میکرد، اتفاقی تلخ مسیر گروه را تغییر داد. Chi Cheng، نوازنده باس و یکی از اعضای قدیمی Deftones، در یک تصادف رانندگی بهشدت آسیب دید و برای مدت طولانی در وضعیت هوشیاری بسیار محدود قرار گرفت.
این اتفاق تأثیر عمیقی بر اعضای گروه گذاشت. Deftones تصمیم گرفت انتشار و ادامه کار روی آلبوم Eros را متوقف کند و در شرایطی تازه مسیر فعالیت خود را ادامه دهد.
در این دوره Sergio Vega که پیشتر با گروه Quicksand شناخته میشد، بهعنوان نوازنده باس به Deftones پیوست. او در شکلگیری آثار بعدی گروه نقش مهمی داشت و در ضبط چند آلبوم استودیویی حضور پیدا کرد.
Chi Cheng در سال 2013 درگذشت. فقدان او یکی از تلخترین اتفاقات تاریخ Deftones بود و یاد و تأثیرش همچنان بخش مهمی از هویت گروه محسوب میشود.
در سال 2010، Deftones آلبوم Diamond Eyes را منتشر کرد. این آلبوم پس از دوره دشوار گروه، نشانهای از بازگشت قدرتمند آنها بود و توانست توجه گسترده طرفداران و منتقدان را جلب کند.
Diamond Eyes ترکیبی از ریفهای سنگین، ریتمهای منظم، ملودیهای احساسی و فضاسازیهای گسترده است. در این اثر، Deftones بار دیگر توانایی خود را در ایجاد تعادل میان موسیقی تهاجمی و بخشهای ملودیک نشان میدهد.
قطعه Diamond Eyes با ریف قدرتمند و ساختار پرانرژی خود، یکی از مهمترین آهنگهای این آلبوم است. Rocket Skates نیز با ریتم کوبنده و گیتارهای سنگین، جنبه خشنتر گروه را برجسته میکند.
در کنار این قطعات، آهنگهایی مانند Sextape، Beauty School، You’ve Seen the Butcher، Royal، CMND/CTRL، Prince، Risk، 976-EVIL و This Place Is Death تنوع موسیقایی آلبوم را کامل میکنند.
Diamond Eyes از نظر بسیاری از طرفداران، یکی از منسجمترین آثار Deftones است. آلبوم توانست بدون تکرار مستقیم فرمول آثار قدیمی، صدای آشنای گروه را حفظ کند و در عین حال کیفیت تولید و آهنگسازی آن را ارتقا دهد.
در سال 2012، Deftones هفتمین آلبوم استودیویی خود با نام Koi No Yokan را منتشر کرد. عنوان آلبوم عبارتی ژاپنی است که به نوعی احساس پیشبینی یا دریافت عاطفی درباره عاشق شدن در آینده اشاره دارد.
Koi No Yokan یکی از آثار مهم گروه در دهه 2010 محسوب میشود. در این آلبوم، Deftones بیش از گذشته بر ایجاد فضاهای صوتی گسترده، ملودیهای پیچیده و ترکیب سنگینی با موسیقی اتمسفریک تمرکز دارد.
قطعه Leathers با شروعی آرام و اوجگیری تدریجی به یکی از نمونههای شاخص تضاد موسیقایی در آثار گروه تبدیل شده است. Tempest نیز با ساختار طولانیتر و فضاسازی گسترده، جنبه تجربی موسیقی Deftones را نشان میدهد.
از دیگر قطعات مهم این آلبوم میتوان به Swerve City، Romantic Dreams، Poltergeist، Entombed، Graphic Nature، Gauze، Rosemary، Goon Squad و What Happened to You? اشاره کرد.
Koi No Yokan نشان میدهد که Deftones در این مرحله دیگر صرفاً یک گروه آلترناتیو متال با ریشههای نیو متال نیست. گروه به صدایی دست پیدا کرده بود که در آن عناصر Shoegaze، Dream Pop، Experimental Rock و موسیقی متال به شکلی طبیعی در کنار یکدیگر قرار میگرفتند.
در سال 2016، Deftones هشتمین آلبوم استودیویی خود با نام Gore را منتشر کرد. این آلبوم نسبت به Diamond Eyes و Koi No Yokan فضای متفاوتتری دارد و در بخشهایی از آن میتوان تأثیر موسیقی تجربی، شوگیز و حتی ساختارهای غیرمعمولتر را شنید.
Gore از نظر تنظیم و بافت صوتی یکی از آثار خاص گروه است. در برخی قطعات، گیتارها صدایی خشن و متراکم دارند و در بخشهای دیگر، بافتهای صوتی روشنتر و ملودیهای آرامتر فضای موسیقی را تغییر میدهند.
Prayers / Triangles یکی از قطعات مهم آلبوم است که با ترکیب ریتمهای متغیر و ملودیهای تاریک شناخته میشود. Doomed User در مقابل، آهنگی سنگین و پرانرژی است که به فضای خشنتر آثار قدیمی گروه نزدیک میشود.
قطعات Hearts / Wires، Phantom Bride، Gore، Xenon، (L)MIRL، Pittura Infamante، Acid Hologram، Geometric Headdress و Rubicon بخشهای دیگر این آلبوم را تشکیل میدهند.
در قطعه Phantom Bride، Jerry Cantrell از گروه Alice in Chains نیز حضور دارد. این همکاری برای طرفداران موسیقی آلترناتیو راک و گرانج جذابیت ویژهای دارد و ارتباط میان دو نسل مهم از موسیقی آلترناتیو آمریکا را نشان میدهد.
Gore در زمان انتشار با واکنشهای متفاوتی روبهرو شد. برخی شنوندگان به فضای متفاوت و تجربی آن علاقه داشتند و برخی دیگر صدای آلبومهای Diamond Eyes و Koi No Yokan را ترجیح میدادند. با این حال، Gore نشان میدهد Deftones همچنان به دنبال تکرار فرمولهای موفق گذشته نیست.
در سال 2020، Deftones نهمین آلبوم استودیویی خود با نام Ohms را منتشر کرد. این آلبوم بازگشتی قدرتمند به برخی از ویژگیهای شناختهشده گروه محسوب میشود و در عین حال، تجربههای موسیقایی آثار قبلی را نیز حفظ میکند.
Ohms با همکاری دوباره گروه و تهیهکننده قدیمی آنها Terry Date شکل گرفت. Terry Date پیشتر در تولید چند آلبوم مهم Deftones از جمله Adrenaline و Around the Fur نقش داشته بود. بازگشت او برای بسیاری از طرفداران اهمیت ویژهای داشت، زیرا یادآور دورهای از تاریخ گروه بود که صدای سنگین و خشن Deftones در حال شکلگیری بود.
آلبوم با قطعه Genesis آغاز میشود. این آهنگ با ریفهای سنگین، فضای تاریک و تغییرات تدریجی در شدت موسیقی، بهخوبی مسیر کلی آلبوم را معرفی میکند.
Ohms نیز یکی از قطعات شاخص این مجموعه است که با ریتم قدرتمند و ساختار ملودیک خود، ترکیبی از صدای کلاسیک و رویکرد مدرن Deftones را ارائه میدهد.
از دیگر آهنگهای این آلبوم میتوان به Ceremony، Urantia، Error، The Spell of Mathematics، Pompeji، This Link Is Dead، Radiant City و Headless اشاره کرد.
Ohms در زمان انتشار با استقبال مناسبی روبهرو شد و به یکی از موفقترین آلبومهای گروه از نظر جایگاه در جدول Billboard 200 تبدیل شد. این اثر نشان داد Deftones پس از بیش از سه دهه فعالیت، همچنان توانایی تولید موسیقی تازه و قابلتوجه را دارد.
پس از انتشار Ohms، گروه به فعالیت خود ادامه داد و در سال 2025 دهمین آلبوم استودیویی خود با نام private music را منتشر کرد. این آلبوم با تهیهکنندگی Nick Raskulinecz ساخته شد؛ تهیهکنندهای که پیشتر در تولید Diamond Eyes و Koi No Yokan نیز با Deftones همکاری کرده بود.
Private Music ادامهای بر مسیر تکامل موسیقایی گروه است و نشان میدهد Deftones همچنان به ترکیب موسیقی سنگین با فضاسازیهای گسترده، ملودیهای احساسی و عناصر تجربی علاقه دارد. این آلبوم در فهرست آثار جدید گروه قرار میگیرد، اما در حال حاضر صفحه اختصاصی آن در فهرست آلبومهای معرفیشده هوی موزیک قرار ندارد.
ترکیب اعضای Deftones در طول فعالیت گروه تغییراتی داشته است، اما چند نام نقش اصلی را در شکلگیری هویت موسیقایی آن ایفا کردهاند. شناخت اعضا کمک میکند بهتر متوجه شویم هر بخش از صدای گروه چگونه شکل گرفته و چرا موسیقی آن تا این اندازه متنوع است.
Chino Moreno خواننده اصلی، ترانهسرا و یکی از چهرههای اصلی Deftones است. او از زمان شکلگیری گروه در سال 1988 در ترکیب آن حضور داشته و نقش مهمی در تعریف هویت موسیقایی Deftones ایفا کرده است.
یکی از مهمترین ویژگیهای Moreno، تنوع در شیوه خوانندگی است. او میتواند در یک قطعه از فریادهای خشن و اجرای پرتنش استفاده کند و در قطعهای دیگر با صدایی آرام، ملودیک و تقریباً نجواگونه آواز بخواند. این تضاد یکی از عناصر کلیدی موسیقی Deftones است.
در آلبومهای ابتدایی، شیوه خوانندگی او بیشتر با موسیقی خشن و پرانرژی هماهنگ بود. اما با انتشار White Pony و آثار بعدی، استفاده از آوازهای ملودیک، کشیده و فضاسازانه اهمیت بیشتری پیدا کرد.
Moreno علاوه بر Deftones در پروژههای موسیقایی دیگری نیز فعالیت داشته است. از جمله این پروژهها میتوان به Team Sleep، Crosses و Palms اشاره کرد. این فعالیتها نشاندهنده علاقه او به موسیقی الکترونیک، فضای تجربی و سبکهای متفاوت از متال سنتی هستند.
Stephen Carpenter نوازنده گیتار و یکی از بنیانگذاران Deftones است. صدای گیتار او یکی از مهمترین عوامل شکلگیری هویت موسیقایی گروه محسوب میشود.
Carpenter به استفاده از گیتارهای کوک پایین، ریفهای سنگین و ساختارهای ریتمیک قدرتمند علاقه دارد. بسیاری از قطعات شناختهشده Deftones بر پایه ریفهایی شکل گرفتهاند که در عین سادگی ظاهری، وزن و فضای بسیار قدرتمندی ایجاد میکنند.
یکی از ویژگیهای نوازندگی او، استفاده از ریتمهای Syncopated است. در این نوع ریتمپردازی، تأکیدها همیشه روی ضربهای متداول قرار نمیگیرند و همین مسئله باعث ایجاد حس ناپایداری و حرکت در موسیقی میشود.
ریفهای قطعاتی مانند My Own Summer، Rocket Skates، Diamond Eyes و Genesis نمونههایی از نقش مهم Carpenter در شکلگیری صدای گروه هستند.
Abe Cunningham نوازنده درامز و یکی از اعضای اصلی Deftones از زمان شکلگیری گروه است. سبک نوازندگی او نقش مهمی در ایجاد ریتمهای خاص و غیرقابل پیشبینی موسیقی Deftones دارد.
Cunningham برخلاف بسیاری از درامرهای موسیقی متال که بر سرعت و پیچیدگی تکنیکی تمرکز میکنند، توجه زیادی به Groove، تغییرات دینامیکی و هماهنگی با ریفهای گیتار دارد.
در بسیاری از قطعات Deftones، درامز تنها وظیفه حفظ سرعت آهنگ را بر عهده ندارد، بلکه بهعنوان بخشی از فضای موسیقایی عمل میکند. تغییرات شدت ضربهها، استفاده از سکوتهای کوتاه و هماهنگی با ریتمهای گیتار باعث میشود موسیقی گروه حالتی پویا و زنده داشته باشد.
Frank Delgado نوازنده کیبورد، سمپلر و Turntable در Deftones است. او در ابتدا بهعنوان یکی از همکاران گروه در برخی آثار حضور داشت و در ادامه به عضو رسمی آن تبدیل شد.
Delgado نقش مهمی در گسترش فضای صوتی Deftones دارد. استفاده از سمپلها، صداهای الکترونیک، افکتهای محیطی و لایههای صوتی در بسیاری از قطعات گروه به ایجاد فضایی متفاوت کمک میکند.
حضور او بهخصوص از دوره White Pony به بعد اهمیت بیشتری پیدا کرد. در آلبومهایی مانند Saturday Night Wrist، Diamond Eyes و Koi No Yokan میتوان تأثیر عناصر الکترونیک و فضاسازیهای او را بهخوبی شنید.
Chi Cheng نوازنده باس و یکی از اعضای قدیمی Deftones بود. او از سالهای ابتدایی فعالیت گروه در ترکیب آن حضور داشت و در شکلگیری صدای اولیه Deftones نقش مهمی ایفا کرد.
خطوط بیس Cheng در بسیاری از قطعات، پایهای قدرتمند برای ریفهای گیتار و ریتمهای درام ایجاد میکردند. نوازندگی او بهخصوص در آلبومهای Adrenaline، Around the Fur و White Pony اهمیت زیادی دارد.
پس از تصادف رانندگی در سال 2008، Cheng دیگر نتوانست به فعالیت عادی خود در گروه ادامه دهد. او در سال 2013 درگذشت و فقدانش تأثیر عمیقی بر اعضای Deftones و طرفداران گروه گذاشت.
Sergio Vega پس از اتفاق مربوط به Chi Cheng بهعنوان نوازنده باس به Deftones پیوست. او پیشتر در گروه Quicksand فعالیت داشت و با تجربه خود در موسیقی آلترناتیو و Hardcore توانست به گروه کمک کند.
Vega در ضبط و اجرای آثار Diamond Eyes، Koi No Yokan، Gore و Ohms نقش داشت. نوازندگی او در دورهای مهم از تاریخ Deftones حضور داشت و به شکلگیری صدای گروه در دهه 2010 کمک کرد.
او در سال 2021 از گروه جدا شد. با وجود پایان همکاری، دوره حضور Vega یکی از بخشهای مهم تاریخ معاصر Deftones محسوب میشود.
ترکیب شناختهشده گروه در دوره جدید شامل Chino Moreno، Stephen Carpenter، Abe Cunningham و Frank Delgado است. در آلبوم private music، Fred Sablan نیز بهعنوان نوازنده باس در ترکیب جدید گروه حضور دارد.
Deftones یکی از گروههایی است که طبقهبندی موسیقایی آن به یک ژانر مشخص محدود نمیشود. این گروه در آغاز فعالیت خود بهعنوان یکی از نامهای مهم موج Nu Metal شناخته شد، اما با گذشت زمان عناصر متنوعی از موسیقی آلترناتیو، شوگیز، پست متال و موسیقی تجربی را وارد آثار خود کرد.
برای شناخت بهتر صدای Deftones باید به ترکیب چند ژانر و رویکرد موسیقایی توجه کرد. هرکدام از این سبکها بخشی از هویت گروه را توضیح میدهند.
Alternative Metal مهمترین ژانر مرتبط با Deftones است. این سبک از ترکیب موسیقی هوی متال با عناصر آلترناتیو راک، هاردکور و گاهی موسیقی تجربی شکل گرفته است.
گروههای آلترناتیو متال معمولاً از ساختارهای متداول متال فاصله میگیرند و در آهنگسازی خود از ریتمهای غیرمعمول، تغییرات دینامیکی و ایدههای متفاوت استفاده میکنند.
Deftones نمونهای برجسته از این رویکرد است. گروه در کنار ریفهای سنگین و گیتارهای کوک پایین، از ملودیهای آرام، فضاسازیهای گسترده و ساختارهای غیرخطی استفاده میکند.
آلبومهایی مانند White Pony، Deftones، Diamond Eyes و Koi No Yokan نشان میدهند که موسیقی این گروه چگونه از قالبهای سنتی متال فراتر میرود.
Nu Metal یکی از سبکهایی است که Deftones در سالهای ابتدایی فعالیت خود با آن شناخته شد. نیو متال در دهه 1990 از ترکیب موسیقی متال با عناصری از هیپهاپ، فانک، آلترناتیو راک و هاردکور شکل گرفت.
گیتارهای کوک پایین، ریفهای ریتمیک، تأکید بر Groove و استفاده از شیوههای متنوع خوانندگی از ویژگیهای رایج این سبک هستند.
آلبومهای Adrenaline و Around the Fur ارتباط بیشتری با جریان اولیه نیو متال دارند. در این آثار، ریفهای سنگین، ریتمهای کوبنده و اجرای خشن Chino Moreno نقش مهمی ایفا میکنند.
با این حال، Deftones را نباید صرفاً یک گروه Nu Metal دانست. گروه خیلی زود از بسیاری از ویژگیهای متداول این سبک فاصله گرفت و به سمت موسیقی تجربیتر و فضاییتر حرکت کرد.
Shoegaze یکی از سبکهایی است که در شکلگیری فضای صوتی بسیاری از آثار Deftones اهمیت دارد.
Shoegaze معمولاً با گیتارهای لایهلایه، استفاده گسترده از افکتهای صوتی، ملودیهای شناور و بافتهای صوتی متراکم شناخته میشود. در این سبک، گاهی صدای سازها بهجای آنکه کاملاً تفکیکشده باشد، در یک فضای صوتی گسترده با یکدیگر ترکیب میشود.
در موسیقی Deftones میتوان این ویژگی را بهخصوص در قطعاتی مانند Cherry Waves، Sextape، Beauty School و Rosemary شنید.
گیتارهای فضاساز، صدای شناور Chino Moreno و استفاده از افکتهای مختلف باعث شدهاند که برخی از آثار گروه بهویژه در دورههای بعدی، ارتباط نزدیکی با Shoegaze داشته باشند.
Alternative Rock یکی دیگر از پایههای مهم موسیقی Deftones است. آلترناتیو راک به گروهها اجازه میدهد از ساختارهای متداول موسیقی راک فاصله بگیرند و از رویکردهای متفاوتی در آهنگسازی، تنظیم و اجرا استفاده کنند.
Deftones از این آزادی موسیقایی برای ترکیب بخشهای سنگین با ملودیهای احساسی و فضاسازیهای تجربی استفاده میکند.
در قطعاتی مانند Be Quiet and Drive (Far Away)، Minerva و Change (In the House of Flies) میتوان ارتباط میان موسیقی آلترناتیو راک و متال را بهوضوح شنید.
Post-Metal رویکردی در موسیقی سنگین است که به ساختارهای طولانیتر، فضاسازیهای تدریجی، تغییرات گسترده دینامیکی و ایجاد بافتهای صوتی پیچیده توجه دارد.
تمام آثار Deftones را نمیتوان در دسته Post-Metal قرار داد، اما برخی قطعات گروه از نظر فضاسازی و شیوه گسترش تدریجی موسیقی با این رویکرد ارتباط دارند.
قطعاتی مانند Rosemary و Tempest نمونههایی از آهنگهایی هستند که بهجای تکیه صرف بر ریفهای کوتاه و مستقیم، از ساختارهای گستردهتر و تغییرات تدریجی استفاده میکنند.
Experimental Rock یکی دیگر از زمینههای مهم در موسیقی Deftones است. گروه در طول فعالیت خود بارها از ساختارهای غیرمعمول، صداهای الکترونیک، تغییرات ناگهانی و ترکیب سازبندیهای متفاوت استفاده کرده است.
White Pony یکی از مهمترین نمونههای این رویکرد است. در این آلبوم، گروه از قالب متداول موسیقی متال فاصله میگیرد و به دنبال ایجاد تجربهای متفاوت برای شنونده است.
در آثار بعدی مانند Saturday Night Wrist و Gore نیز میتوان علاقه گروه به تجربههای تازه را مشاهده کرد.
Dream Pop معمولاً با ملودیهای شناور، فضای رؤیایی، بافتهای صوتی نرم و استفاده از افکتهای گسترده شناخته میشود.
در موسیقی Deftones، برخی قطعات از نظر فضاسازی و شیوه استفاده از آواز به این سبک نزدیک میشوند. البته گروه معمولاً این عناصر را با گیتارهای سنگین و ساختارهای متال ترکیب میکند.
Sextape و برخی بخشهای Cherry Waves نمونههایی از جنبه ملودیک و فضایی موسیقی Deftones هستند.
Electronic نیز در بخشی از آثار Deftones حضور دارد. استفاده از سمپل، افکتهای محیطی، کیبورد و لایههای صوتی الکترونیک باعث شده است موسیقی گروه تنها به سازبندی سنتی گیتار، بیس و درام محدود نباشد.
نقش Frank Delgado در استفاده از این عناصر اهمیت زیادی دارد. او با افزودن صداهای الکترونیک و بافتهای متفاوت، به گروه کمک کرده است تا فضای موسیقایی گستردهتری ایجاد کند.
یکی از دلایل اصلی ماندگاری Deftones، توانایی گروه در ترکیب دو فضای ظاهراً متضاد است. موسیقی این گروه میتواند همزمان سنگین و لطیف، خشن و ملودیک، تاریک و رؤیایی باشد.
این تضاد فقط به تفاوت میان آهنگهای مختلف محدود نیست. در بسیاری از قطعات، بخشهای سنگین و آرام درون یک ساختار واحد قرار میگیرند و به یکدیگر معنا میدهند.
یکی از ویژگیهای مهم موسیقی Deftones، استفاده از تغییرات شدید در شدت صدا است.
در بسیاری از قطعات، آهنگ با یک فضای آرام یا ریتم کنترلشده آغاز میشود، اما بهتدریج گیتارها سنگینتر میشوند و صدای خواننده شدت بیشتری پیدا میکند.
این روش باعث میشود شنونده دائماً میان دو فضای متفاوت حرکت کند. قطعه Change (In the House of Flies) نمونهای از این رویکرد است. آهنگ در ابتدا فضایی آرام و تقریباً مینیمال دارد، اما با پیشرفت موسیقی لایههای سنگینتری به آن اضافه میشوند.
در مقابل، قطعه Hexagram از همان ابتدا انرژی تهاجمی بیشتری دارد و نمونهای از جنبه خشنتر موسیقی گروه محسوب میشود.
گیتار یکی از مهمترین عناصر صدای Deftones است. Stephen Carpenter در بسیاری از آثار گروه از کوکهای پایین استفاده میکند تا صدایی سنگین، پرحجم و قدرتمند ایجاد کند.
این نوع کوک باعث میشود ریفهای گیتار وزن بیشتری داشته باشند و فضای موسیقی به سمت متال سنگین حرکت کند.
با این حال، Carpenter تنها از ریفهای تهاجمی استفاده نمیکند. در برخی قطعات، گیتارها نقش اصلی را در ایجاد فضایی شناور و ملودیک بر عهده دارند.
برای مثال، در قطعات Sextape و Beauty School، گیتارها بهجای ایجاد فشار ریتمیک دائمی، با ملودی و افکتهای صوتی به ساخت فضای احساسی کمک میکنند.
یکی دیگر از ویژگیهای مهم Deftones، استفاده از ریتمهای غیرمعمول و تأکیدهای جابهجا شده است.
در موسیقی متداول راک، بسیاری از ریتمها بر پایه تأکیدهای قابل پیشبینی شکل میگیرند. اما Deftones در برخی قطعات از الگوهایی استفاده میکند که ضربهای اصلی را به شکل متفاوتی برجسته میکنند.
این ویژگی باعث میشود ریفهای گیتار و درامز حالت خاصی پیدا کنند و موسیقی گروه از یک ریتم ساده و مستقیم فاصله بگیرد.
همکاری میان Stephen Carpenter و Abe Cunningham در این زمینه اهمیت زیادی دارد. گیتار و درامز در بسیاری از قطعات بهجای اجرای الگوهای کاملاً یکسان، با یکدیگر تعامل دارند و همین موضوع به ایجاد Groove خاص گروه کمک میکند.
صدای Chino Moreno یکی از مهمترین عناصر تشخیص موسیقی Deftones است.
او از چند شیوه متفاوت خوانندگی استفاده میکند. در برخی قطعات، صدای او خشن و همراه با فریاد است. در آثار دیگر، آوازهای ملودیک و آرام بخش مهمی از فضای موسیقی را تشکیل میدهند.
این تنوع باعث شده است Deftones بتواند از نظر احساسی طیف گستردهای از فضاها را پوشش دهد.
در آهنگهایی مانند 7 Words و Hexagram، جنبه خشنتر خوانندگی Moreno برجسته است. در مقابل، قطعاتی مانند Change، Digital Bath و Sextape بیشتر بر اجرای ملودیک و کنترلشده او تمرکز دارند.
Deftones تنها به ساخت ریفهای سنگین و ملودیهای قدرتمند توجه نمیکند. بخش مهمی از هویت گروه به فضاسازی صوتی مربوط است.
استفاده از Reverb، Delay، افکتهای محیطی، سمپلها و لایههای صوتی باعث میشود بسیاری از قطعات گروه حالتی گسترده و چندبعدی داشته باشند.
این ویژگی بهخصوص در آلبومهای White Pony، Saturday Night Wrist و Koi No Yokan اهمیت دارد.
در چنین آثاری، صداها همیشه بهصورت مستقیم و واضح در مقابل شنونده قرار نمیگیرند. گاهی گیتارها و کیبوردها در پسزمینه قرار میگیرند و فضای کلی آهنگ را شکل میدهند.
Groove یکی از عناصر مهم موسیقی Deftones است. منظور از Groove، حس حرکت و جریان ریتمیک در موسیقی است که باعث میشود شنونده حتی بدون توجه به پیچیدگیهای تکنیکی، ارتباط فیزیکی و احساسی با آهنگ برقرار کند.
بسیاری از ریفهای Deftones بر پایه تکرار الگوهای ریتمیک قدرتمند شکل گرفتهاند. این الگوها در کنار درامز و بیس، حس سنگینی و حرکت خاصی ایجاد میکنند.
در قطعاتی مانند My Own Summer، Rocket Skates و Engine No. 9 میتوان اهمیت Groove را بهخوبی شنید.
ترانههای Deftones معمولاً فضایی چندلایه و گاهی مبهم دارند. Chino Moreno در بسیاری از آثار خود از تصاویر، استعارهها و عبارتهایی استفاده میکند که الزاماً یک تفسیر قطعی ندارند.
به همین دلیل، شنوندگان مختلف ممکن است از یک آهنگ برداشتهای متفاوتی داشته باشند. این ویژگی به موسیقی گروه کمک میکند تا علاوه بر جذابیت صوتی، از نظر احساسی و مفهومی نیز برای مخاطب قابلتأمل باشد.
یکی از موضوعات پرتکرار در آثار Deftones، روابط انسانی و پیچیدگی احساسات است.
عشق، وابستگی، فاصله عاطفی، کشش، ناامیدی و تضادهای درونی در بسیاری از ترانههای گروه دیده میشوند. با این حال، Moreno معمولاً این موضوعات را به شکل مستقیم و داستانگونه بیان نمیکند.
قطعه Digital Bath نمونهای از فضایی است که در آن تصاویر و مفاهیم غیرمستقیم نقش مهمی دارند. Change (In the House of Flies) نیز با فضای تاریک و متن چندلایه خود، امکان برداشتهای مختلفی را برای شنونده فراهم میکند.
احساس تنهایی و فاصله گرفتن از محیط اطراف در بخشی از آثار Deftones حضور دارد.
این احساس گاهی در قالب یک فضای آرام و درونگرا بیان میشود و گاهی با خشم و سنگینی موسیقی همراه است.
Be Quiet and Drive (Far Away) یکی از قطعاتی است که میتوان آن را در ارتباط با میل به فاصله گرفتن از شرایط موجود و حرکت به سمت فضایی متفاوت بررسی کرد.
در کنار آثار آرام و ملودیک، Deftones قطعاتی دارد که از انرژی خشمگین و پرتنش برخوردارند.
در این آهنگها، فریادهای Chino Moreno، ریفهای سنگین و درامز کوبنده به انتقال احساس فشار و تنش کمک میکنند.
قطعاتی مانند 7 Words، Engine No. 9، Hexagram و Bloody Cape نمونههایی از این جنبه موسیقی گروه هستند.
بخش دیگری از آثار Deftones بر ایجاد فضایی ذهنی و تصویری تمرکز دارد. در این قطعات، متن ترانه و موسیقی بهجای روایت یک داستان مشخص، مجموعهای از احساسات و تصاویر را به شنونده منتقل میکنند.
این ویژگی بهخصوص در آلبومهای White Pony، Saturday Night Wrist و Koi No Yokan دیده میشود.
آهنگهایی مانند Cherry Waves، Rosemary و Sextape از نمونههای برجسته این رویکرد هستند.
Deftones علاوه بر موسیقی متفاوت خود، تاریخچهای پر از اتفاقات مهم، همکاریهای جالب و تصمیمهای هنری قابلتوجه دارد. برخی از این موارد به شکلگیری گروه و برخی دیگر به روند ضبط آلبومها مربوط میشوند.
Deftones یکی از گروههایی است که توانسته مرزهای موسیقی متال را از نظر ساختار، صدا و بیان احساسی گسترش دهد. در دهه 1990، بسیاری از گروههای موسیقی سنگین به دنبال ترکیب متال با عناصر هیپهاپ، فانک و آلترناتیو بودند. Deftones نیز در همین فضای موسیقایی رشد کرد، اما مسیر هنری آنها بهتدریج متفاوت شد.
در حالی که برخی از گروههای همدوره بر ریفهای مستقیم، ریتمهای قابل پیشبینی و ساختارهای متداول نیو متال تمرکز داشتند، Deftones به سمت موسیقی چندلایه و تجربی حرکت کرد. این گروه نشان داد که موسیقی سنگین میتواند در کنار قدرت و خشونت صوتی، فضایی ملودیک، احساسی و حتی رؤیایی داشته باشد.
تأثیر این رویکرد را میتوان در بسیاری از گروههای موسیقی آلترناتیو و متال مدرن مشاهده کرد. ترکیب گیتارهای سنگین با آوازهای ملودیک، استفاده از فضاسازیهای صوتی و تغییرات شدید دینامیکی به یکی از ویژگیهای مهم موسیقی سنگین معاصر تبدیل شده است.
اهمیت Deftones تنها به تأثیرگذاری بر ژانر Nu Metal محدود نیست. گروه در طول فعالیت خود توانسته ارتباطی میان Alternative Metal، Shoegaze، Experimental Rock و موسیقی مدرن ایجاد کند. همین موضوع باعث شده است که آثار آنها حتی برای شنوندگانی که علاقهای به نیو متال ندارند نیز جذاب باشد.
برای شناخت بهتر مسیر موسیقایی Deftones میتوان فعالیت گروه را به چند دوره اصلی تقسیم کرد. هر دوره نشاندهنده بخشی از تحول هنری گروه است و تفاوتهای آن در سبک، تنظیم، تولید و شیوه خوانندگی قابل مشاهده است.
در این دوره، Deftones در حال شکل دادن به هویت موسیقایی خود بود. گروه فعالیت خود را با اجراهای محلی آغاز کرد و بهتدریج توانست توجه شرکتهای موسیقی را جلب کند.
انتشار Adrenaline در سال 1995 مهمترین اتفاق این دوره بود. صدای گروه در این آلبوم خشن، پرانرژی و متأثر از موسیقی Hardcore و Alternative Metal است.
قطعاتی مانند Bored، 7 Words و Engine No. 9 نمونههای مناسبی برای شناخت این دوره هستند.
با انتشار Around the Fur، گروه به موفقیت گستردهتری دست پیدا کرد. این آلبوم در کنار حفظ صدای سنگین آثار اولیه، عناصر ملودیک و فضاسازیهای متفاوتی را وارد موسیقی Deftones کرد.
My Own Summer و Be Quiet and Drive از مهمترین آثار این دوره هستند. در این مرحله، گروه توانست هویت خود را در میان موج نیو متال تثبیت کند.
انتشار White Pony در سال 2000 آغاز دورهای تازه در تاریخ گروه بود. Deftones در این آلبوم از ساختارهای متداول نیو متال فاصله گرفت و به سمت موسیقی تجربیتر حرکت کرد.
آلبوم Deftones در سال 2003 نیز ادامه همین مسیر بود، اما در برخی قطعات صدایی سنگینتر و تهاجمیتر داشت.
در این دوره، استفاده از فضاسازی، ملودیهای پیچیده و عناصر الکترونیک اهمیت بیشتری پیدا کرد.
Saturday Night Wrist در دورهای دشوار برای گروه ساخته شد. مشکلات داخلی و اتفاقات شخصی اعضا بر روند تولید آلبوم تأثیر گذاشتند.
این آلبوم از نظر موسیقایی تنوع زیادی دارد و در برخی قطعات به سمت Shoegaze و موسیقی تجربی حرکت میکند.
تصادف Chi Cheng در سال 2008 نیز مسیر فعالیت گروه را تغییر داد و باعث توقف کار روی آلبوم Eros شد.
با انتشار Diamond Eyes در سال 2010، Deftones بار دیگر توانست جایگاه قدرتمندی در موسیقی آلترناتیو متال به دست آورد.
این آلبوم ترکیبی از ریفهای سنگین، ملودیهای احساسی و فضاسازیهای گسترده بود. Koi No Yokan نیز در سال 2012 این مسیر را ادامه داد و یکی از آثار مهم گروه در دهه 2010 محسوب میشود.
Gore در سال 2016 نشان داد که گروه همچنان به تجربههای صوتی تازه علاقه دارد. این آلبوم در مقایسه با Diamond Eyes و Koi No Yokan فضای متفاوتی دارد و از ساختارهای غیرمعمول بیشتری استفاده میکند.
Ohms در سال 2020 نیز با بازگشت همکاری گروه و Terry Date منتشر شد و بخشی از ویژگیهای سنگین و کلاسیک موسیقی Deftones را با صدای مدرن آنها ترکیب کرد.
با انتشار private music در سال 2025، Deftones وارد مرحله تازهای از فعالیت خود شد. گروه در این دوره همچنان بر ترکیب موسیقی سنگین، ملودیهای خاص و فضاسازیهای گسترده تمرکز دارد.
این مسیر نشان میدهد که Deftones پس از بیش از سه دهه فعالیت، همچنان به دنبال گسترش هویت موسیقایی خود است.
اگر برای نخستین بار قصد دارید موسیقی Deftones را بشنوید، انتخاب چند قطعه شاخص میتواند به شناخت بهتر سبک و فضای هنری گروه کمک کند. آثار این گروه از نظر شدت موسیقی، فضای احساسی و ساختار آهنگسازی تنوع زیادی دارند.
در ادامه چند آهنگ مهم از دورههای مختلف گروه معرفی شدهاند.
My Own Summer (Shove It) یکی از شناختهشدهترین آهنگهای Deftones است که در آلبوم Around the Fur منتشر شد.
این قطعه با ریف سنگین، ریتم خاص و اجرای قدرتمند Chino Moreno، نمونهای عالی از صدای اولیه گروه است. اگر به موسیقی Nu Metal و Alternative Metal علاقه دارید، این آهنگ یکی از بهترین نقاط شروع خواهد بود.
Be Quiet and Drive (Far Away) یکی از قطعات مهم گروه است که جنبه ملودیک و احساسی موسیقی Deftones را نشان میدهد.
این آهنگ با ترکیب گیتارهای سنگین و فضای آرامتر، یکی از نمونههای شاخص تضاد میان خشونت و زیبایی در آثار گروه محسوب میشود.
Change (In the House of Flies) یکی از مشهورترین آهنگهای Deftones است که در آلبوم White Pony منتشر شد.
فضای تاریک، ملودی خاص و تغییرات تدریجی شدت موسیقی باعث شدهاند این قطعه به یکی از آثار ماندگار گروه تبدیل شود.
Digital Bath یکی دیگر از قطعات مهم White Pony است. این آهنگ با فضاسازی الکترونیک، ریتم کنترلشده و اجرای ملودیک Chino Moreno، جنبه تجربی موسیقی گروه را برجسته میکند.
Passenger از قطعات خاص آلبوم White Pony است که در آن Maynard James Keenan، خواننده گروه Tool، حضور دارد.
ترکیب صدای دو خواننده و فضای سنگین و تاریک آهنگ، آن را به یکی از همکاریهای بهیادماندنی در موسیقی آلترناتیو متال تبدیل کرده است.
Minerva از آلبوم Deftones یکی از بهترین نمونههای ترکیب ملودی و سنگینی در موسیقی گروه است.
گیتارهای پرحجم، فضای گسترده و اجرای احساسی Moreno باعث شدهاند این قطعه برای طرفداران جنبه ملودیکتر گروه جذاب باشد.
Cherry Waves از آلبوم Saturday Night Wrist یکی از قطعات محبوب طرفداران Deftones است.
این آهنگ با فضاسازی گسترده، گیتارهای شناور و ملودی احساسی، ارتباط نزدیکی با عناصر Shoegaze دارد.
Diamond Eyes یکی از قطعات شاخص دوره جدید گروه است. این آهنگ ترکیبی از ریفهای قدرتمند، ریتم منسجم و ملودیهای تأثیرگذار ارائه میکند.
Sextape یکی از آرامترین و فضاییترین قطعات Deftones است. این آهنگ برای شنوندگانی که به جنبه احساسی و ملودیک موسیقی گروه علاقه دارند، انتخاب مناسبی محسوب میشود.
Rosemary از آلبوم Koi No Yokan یکی از قطعات طولانیتر و فضاساز گروه است. این آهنگ بهتدریج گسترش پیدا میکند و با استفاده از تغییرات دینامیکی و لایههای صوتی مختلف، تجربهای متفاوت ایجاد میکند.
Genesis از آلبوم Ohms نمونهای از صدای سنگین و مدرن Deftones است. این قطعه با ریفهای قدرتمند و فضای تاریک خود، انتخاب مناسبی برای طرفداران آثار خشنتر گروه محسوب میشود.
انتخاب آلبوم مناسب برای شروع شنیدن Deftones به سلیقه موسیقایی شما بستگی دارد. این گروه در طول فعالیت خود تغییرات زیادی را تجربه کرده و هر آلبوم فضای متفاوتی دارد.
Adrenaline انتخاب مناسبی است. این آلبوم صدایی خام، پرانرژی و نزدیک به موسیقی Hardcore و Alternative Metal دارد.
برای شروع میتوانید قطعات Bored، 7 Words، Engine No. 9 و Root را بشنوید.
Around the Fur یکی از بهترین انتخابهاست. این آلبوم ترکیبی از ریفهای سنگین، Groove قدرتمند و ملودیهای بهیادماندنی ارائه میکند.
My Own Summer (Shove It)، Be Quiet and Drive (Far Away)، Rickets و Around the Fur از قطعات مناسب برای شروع هستند.
White Pony بهترین گزینه است. این آلبوم یکی از مهمترین آثار Deftones محسوب میشود و ترکیبی از موسیقی متال، آلترناتیو و عناصر تجربی را ارائه میکند.
Change (In the House of Flies)، Digital Bath، Passenger، Knife Prty و Pink Maggit از مهمترین قطعات آن هستند.
Diamond Eyes انتخاب مناسبی است. این آلبوم تعادل خوبی میان ریفهای سنگین و ملودیهای احساسی ایجاد میکند.
Diamond Eyes، Sextape، Beauty School، Rocket Skates و You’ve Seen the Butcher از قطعات پیشنهادی هستند.
Koi No Yokan و Saturday Night Wrist گزینههای مناسبی هستند.
در این دو آلبوم، Deftones از گیتارهای لایهلایه، فضاسازیهای گسترده و آوازهای ملودیک استفاده میکند. قطعات Cherry Waves، Entombed، Rosemary، Sextape و What Happened to You? میتوانند نقطه شروع خوبی باشند.
Ohms انتخاب مناسبی است. این آلبوم ترکیبی از ویژگیهای کلاسیک گروه و تجربههای موسیقایی سالهای بعد را ارائه میکند.
Genesis، Ceremony، Ohms، Urantia و The Spell of Mathematics از قطعات مهم آن هستند.
Deftones بیشتر با سبک Alternative Metal شناخته میشود، اما آثار اولیه گروه ارتباط نزدیکی با Nu Metal دارند. در آلبومهای بعدی میتوان تأثیر سبکهایی مانند Shoegaze، Dream Pop، Experimental Rock و Post-Metal را نیز مشاهده کرد.
Deftones در سال 1988 در شهر ساکرامنتو ایالت کالیفرنیا آمریکا شکل گرفت. Chino Moreno، Stephen Carpenter و Abe Cunningham از اعضای اصلی دوره شکلگیری گروه بودند.
انتخاب یک آهنگ بهعنوان مشهورترین اثر گروه به معیار موردنظر بستگی دارد، اما My Own Summer (Shove It)، Be Quiet and Drive (Far Away)، Change (In the House of Flies)، Digital Bath و Diamond Eyes از شناختهشدهترین آثار Deftones هستند.
Deftones تا سال 2025 ده آلبوم استودیویی منتشر کرده است. این مجموعه با Adrenaline در سال 1995 آغاز میشود و با آلبوم private music در سال 2025 ادامه پیدا میکند.
انتخاب بهترین آلبوم به سلیقه شنونده بستگی دارد. White Pony یکی از مهمترین و تأثیرگذارترین آثار گروه است. Around the Fur برای طرفداران صدای اولیه و سنگینتر Deftones مناسب است، Diamond Eyes ترکیبی متعادل از سنگینی و ملودی ارائه میکند و Koi No Yokan برای علاقهمندان به موسیقی فضایی و تجربی انتخاب جذابی است.
Deftones در دهه 1990 یکی از گروههای مهم مرتبط با موج Nu Metal بود، اما موسیقی آنها به این ژانر محدود نمیشود. گروه بهمرور عناصر Shoegaze، Alternative Metal، Experimental Rock و Dream Pop را وارد آثار خود کرد و از بسیاری از ویژگیهای متداول نیو متال فاصله گرفت.
Chino Moreno خواننده اصلی و یکی از بنیانگذاران Deftones است. او علاوه بر خوانندگی، در ترانهسرایی و شکلگیری هویت موسیقایی گروه نقش مهمی دارد.
White Pony یکی از مهمترین آلبومهای Deftones است که در سال 2000 منتشر شد. این اثر نقطه عطفی در مسیر هنری گروه محسوب میشود و نشان داد Deftones میتواند فراتر از قالبهای رایج نیو متال حرکت کند. قطعه Elite از این آلبوم نیز جایزه Grammy بهترین اجرای متال را دریافت کرد.
بله. Deftones همچنان یک گروه فعال است و پس از انتشار Ohms در سال 2020، آلبوم private music را در سال 2025 منتشر کرد. گروه در دوره جدید نیز به فعالیت موسیقایی و اجرای زنده ادامه داده است.
Chi Cheng نوازنده باس و یکی از اعضای قدیمی Deftones بود. او در سال 2008 در یک تصادف رانندگی بهشدت آسیب دید و در سال 2013 درگذشت. این اتفاق تأثیر عمیقی بر اعضای گروه گذاشت و باعث شد برنامههای آنها برای انتشار آلبوم Eros تغییر کند.
بله. Maynard James Keenan، خواننده گروه Tool و A Perfect Circle، در قطعه Passenger از آلبوم White Pony حضور دارد. این آهنگ یکی از همکاریهای شناختهشده در تاریخ موسیقی آلترناتیو متال است.
Adrenaline صدایی خامتر، خشنتر و نزدیکتر به موسیقی Hardcore و Nu Metal دارد. در مقابل، White Pony از نظر فضاسازی، ملودی، عناصر الکترونیک و ساختار آهنگها تجربیتر است و مسیر متفاوتی از موسیقی Deftones را نشان میدهد.
Saturday Night Wrist، Diamond Eyes و Koi No Yokan انتخابهای مناسبی هستند. در این آثار، استفاده از گیتارهای لایهلایه، افکتهای صوتی و ملودیهای شناور اهمیت زیادی دارد.
Deftones یکی از گروههایی است که موسیقی آن در طول بیش از سه دهه فعالیت، بارها تغییر کرده و هرگز به یک فرمول ثابت محدود نمانده است. از صدای خام و سنگین Adrenaline و فضای قدرتمند Around the Fur تا تجربهگرایی و فضاسازی متفاوت White Pony، گروه همواره به دنبال گسترش مرزهای موسیقی خود بوده است.
آلبومهای Deftones، Saturday Night Wrist، Diamond Eyes، Koi No Yokan، Gore و Ohms هرکدام بخش متفاوتی از مسیر هنری این گروه را نشان میدهند. همین تنوع باعث شده است که Deftones هم برای طرفداران موسیقی سنگین و هم برای علاقهمندان به آثار ملودیک، اتمسفریک و تجربی جذاب باشد.
اگر به موسیقی Alternative Metal، Nu Metal، Shoegaze و Alternative Rock علاقه دارید، آثار Deftones میتوانند تجربهای متفاوت و ارزشمند برای شما باشند. در هوی موزیک میتوانید مجموعه آهنگهای این گروه را دنبال کنید، به آلبومهای مختلف آن دسترسی داشته باشید و قطعات شاخص هر دوره را بشنوید.
برای دسترسی به مجموعه آثار، آلبومها و آهنگهای این گروه، صفحه اختصاصی دانلود آهنگ های Deftones در هوی موزیک را دنبال کنید.